สวัสดีคุณเพื่อนทุกคนที่เคารพ

กรูเอง อีเจี๊ยบของพวกมึงๆไม่ได้หายไปไหน แค่ยุ่งมาก ทำงานจนตัวบวม ตอนนี้ก็เลยพักงานที่ รร แล้ว หยุดเป็นคุณครูชั่วคราว เพราะว่าเราตัดสินใจไปเข้าคอร์สลดน้ำหนักกับ us.army คือว่าเรื่องของเรื่องเราเบื่อกับการทำงานแบบ routine job ที่ไม่มีอะไรใหม่เกิดขึ้นในชีวิตเลย ได้แต่สอนแล้วเฝ้ามองดูเด็กๆเติบโตไปแล้วก็ได้เด็กใหม่มา เพื่อสอนแล้วก็ให้เขาได้เติบโตไป ผ่านมาแล้วสามรุ่น พอรู้วิธีรับมือกับเด็กและพ่อแม่เด็ก มันก็หมดมุกแล้ว ไม่มอะไรแล้ว จะย้ายไปอยู่กับเด็ก pre school มันก็ขี้เถียง ไปอยู่กับ baby ก็แม่เจ้า สื่อสารไม่ได้ไม่เอานะ จะลาออกหางานใหม่ก็กลัว resume ไมสวย จบมาเจอตัวเลือกว่า ไปเป็นทหารดีกว่าไหม ก้เลยไปนั่งคุยกับเจ้าหน้าที่ แล้วก็ลองไปสอบขำๆ ดันสอบผ่าน ไม่ต้องสอบวัดภาษา แต่เราขอสอบเพราะว่าที่ผ่านมาก็มั่วข้อสอบเยอะเหมือนกัน

ที่นี่ก็เลยตัดสินใจว่า เอาว่ะ ขำ ขำ ชีวิตเดียวมันก้น่าลอง ไหนๆก็ไหนๆแล้ว กว่าจะผ่านมาวันนี้ก็ไปที่ station มาสามรอบ ตั้งแต่จะตรวจร่างกายแล้วไม่ได้ตรวจเพราะ ไม่มีชื่อกลาง งงดิ เราไม่พก resident card กลัวหาย เขาก็ขอดูใบเกิด ดันเป้นภาษาไทย ใบแปลต้องรับรอง ก็เลยต้องกลับบ้านจัดการอีกรอบ รอบสองไปอีกคราวนี้ได้ตรวจ แต่มีปัญหาปั๊มนิ้วมือไม่ติด เลยต้องไปอีกรอบสาม

แต่ขอเล่าว่าไม่เคยตรวจร่างกายครั้งไหนได้ใจเท่าครั้งนี้ ประมาณว่า ตรวจฉี่นี่ทรามานมาก เป็นห้องน้ำที่ปิดประตูไม่ได้ เพราะพยาบาลต้องมาดูเราฉี่ ว่ามันเป็นฉี่เราจริงๆ สุวิมลรู้ล่วงหน้า อั้นตั้งแต่หกโมงเช้าเพราะการนี้โดยเฉพาะ ได้ตรวจตอน สิบโมงกว่า นั่งปุ๊ป โอ้วววว พลุ่งพล่าน แล้วตรวจการได้ยิน ตรวจตา อีกอันตรวจอวัยอวะ ว่าเป็นผู้หญิงจริงๆหรือปล่าว ไปนึกภาพเอาเองแล้วกัน รอบที่เราไปมีผู้หญิงเจ็ดคน ก็ต้องถอดหมด มีเสื้อคลุมบาง หวิวมาก กางเกงในก้ต้องถอด ตอนชั่งน้ำหนักนี่ใจหายใจคว่ำ เพราะถ้าน้ำหนักเกินต้องวัดตัวแล้วก็ หาปริมาณไขมัน อีเจี๊ยบก็ 141 ปอนด์เป๊ะเลย อุดส่าห์อดข้าวอดน้ำมาเลย แล้วก็หมอมาเช็ควิธีการเดิน ให้เดินท่าแปลกๆ โดยเพาะ เดินเป็ด เป็ดมากๆ นั่งยองๆเข่าตั้งฉาก แล้วเดิน เป๊ดเป็ด นาทีนี่ได้รับอนุญาติให้ใส่เสื้อใน กางเกงใน แต่ถอดเสื้อคลุม หนาวและหวิว เสร็จก็ไปเจาะเลือด เป็นอันจบ แล้วก็รอ เซ็นสัญญา แล้วไปสาบานตนเป็นทหาร

วินาทีที่สาบานตน ขนลุกว่ะ แมร่งยิ่งใหญ่ยังไงพิกลไม่รู้ แล้วก็มีบัตร future soldier เรียบร้อย ตอนนี้เรียกได้ว่าเราเป็นทหารแล้ว

สองอาทิตย์ก่อนไปรายงานตัวมา หน้าที่เราเป็น food sevice operation specailist เลือกอันอื่นไม่ได้ คะแนนไม่ถึง เพราะถึงก็เลือกไม่ได้เพราะไม่ได้เกิดที่นี่ พราะงานที่เราเลือกดันเกี่ยวโยงกับ fbi ซึ่งต้องตรวจ background in dept ก็อดไป... แต่ไปตายงานตัวก็โอเคนะ ไปเจอว่าที่เจอว่าที่เจ้านายและเรยนรู้ระบบ รวมถึงรู้ว่า สิ้นปีต้องไปอิรัก !!! นี่ยังไม่ได้เป็นฝึกเลยนะ รู้แล้วว่าต้องไปอิรัก ซึ่งเจ้านายเราก็บอกว่าไม่อยากไปก็ย้ายหน่วยได้นะ เพราะหน่วยเราเป็นหน่วยขนส่งอาหารอาวุธ ซึ่งเราขึ้นกับหน่อยนี้ ดังนั้นย้ายไป ไอ้หน่วยนั้นก้ต้องไปด้วยก็ได้ สรุปคือ ไปก็ได้ ดูไม่เห็นมีใครตกใจเลย รู้สึกว่าไปกันมาแล้วทั้งนั้น เจ้านายเราบอกเสียดายอยากไปอัฟกานีสถาน เพราะเขาว่าสวยกว่าอิรัก เราก็เลยงงว่า นี่ไปรบหรือไปพักร้อนกันเนี่ยคุณ สรุปว่า mission ครั้งนี้ยังไม่รู้ว่าจะไปทำอะไร ก้รอลุ้นต่อไป

กลับมาเวลานี้เราก็ออกเเนวดหมฟิตร่างกาย เตียมตัว เพราะเราห่วงเรื่องวิ่ง sit up และวิดพื้น สองอันแรกโอเคแล้ว แต่วิดพื้นเนี่ย ลงไม่สุด พอลงสุดก็ลงไปแปะกะบพื้นเป็นตุ๊กแกยักษ์เลย กูจะรอดไหมเนี่ย แก่แล้วด้วย เราก็ต้องไป bootcamp เก้าอาทิตย์ ไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีเน็ท ไม่มีอะรเลย ส่ง จม.ได้อย่างเดียวเท่านั้น ซึ่งเราต้องผ่านให้ได้ เพราะหลังจากนั้นเราต้องไปฝึก advance อีกตามงานสายที่เราเลือกอีกราวเก้าอาทิตย์ แล้วก็กลับมาทำงานที่ รร ต่อ ก่อนที่จะกลับเมืองไทยช่วงกันยายิงยาวก่อนไปอิรักเดือนสิบเอ็ด

เราก็ทั้งแอบตื่นเต้น แอบกลัว แอบหลายๆอย่าง แต่ก็มองในแง่ดีว่า มันต้องสนุกสิวะ มีแค่ชีวิตเดียวเองนี่ เอามันให้คุ้ม กลับจากอิรักก็คงหยุดมีลูกแล้ว ตอนนั้นคงอิ่มตัวแล้ว พอแล้ว อีกอย่างอายุเริ่มมากขึ้นแล้วด้วย...

คิดถึงทุกคนนะ แล้วหลังฝึกเป็นอย่างไรจะมาเล่าให้ฟัง ชั้นเชื่อว่าต้องมีหนุ่มหน้าตาดีมากมายให้โลมเลียเป็นแน่ ^^